“சூர்யாவின் ஆக்ரோஷப் பார்வை + காது கிழிக்கும் மேளச் சத்தம் = தியேட்டரில் நடந்த நெஞ்சை பதறவைக்கும் காட்சி…!”நம்பவே முடியாத தியேட்டர் மொமெண்ட்ஸ்…!

தமிழ் சினிமாவில் ஒரு திரைப்படம் வெளியாகி தியேட்டர்களில் ரசிகர்கள் கொண்டாடுவது வழக்கமான ஒன்றுதான் என்றாலும், கடந்த மே 15 அன்று வெளியான நடிகர் சூர்யாவின் ‘கருப்பு’ திரைப்படம் தியேட்டர்களை அப்படியே கிராமத்து எல்லை தெய்வக் கோயில் திருவிழாவாக மாற்றி வருகிறது. இயக்குநர் ஆர்.ஜே.பாலாஜி இயக்கத்தில், சூர்யா வழக்கறிஞராகவும், அதே நேரத்தில் கருப்பசாமி என்ற காவல் தெய்வத்தின் அம்சமாகவும் நடித்திருக்கும் இந்த ‘சூப்பர்நேச்சுரல் ஃபேன்டசி கோர்ட்ரூம் டிராமா’, தமிழகம் முழுவதும் உள்ள திரையரங்குகளில் இதுவரை கண்டிராத சில விசித்திரமான காட்சிகளை அரங்கேற்றி வருகிறது. படத்தின் இடைவேளையிலும், சாய் அபியங்கரின் ‘வீரப்பா’ பின்னணி இசை அதிரும் கிளைமாக்ஸ் காட்சிகளிலும், திரைக்கு முன்னால் ரசிகர்கள் திடீரென உடல் சிலிர்த்து ‘சாமி ஆடுதல்’  எனப்படும் அருள்வாக்கு மற்றும் சாமி ஆட்டத்தை வெளிப்படுத்தி வரும் வீடியோக்கள் தற்போது சமூக வலைதளங்களில் தீயாய் பரவி வருகின்றன.

மல்டிபிளக்ஸ் ஏசி தியேட்டர்களில், வெறும் திரையைப் பார்த்துவிட்டு மக்கள் எப்படி இப்படி ஒரு ஆன்மீக, பரவச நிலைக்குச் செல்கிறார்கள் என்ற கேள்விக்கு, ‘கலாச்சாரப் பதிவுகளும் தூண்டுதல்களும்’ (Cultural Conditioning) முக்கியக் காரணமாக முன்வைக்கப்படுகிறது. உளவியல் ரீதியாக, மனித மூளை தான் சிறு வயது முதலே பார்த்து பழகிய விஷயங்களை ஆழமாகப் பதிவு செய்து வைத்திருக்கும். தமிழ்நாட்டின் பாரம்பரிய வழிபாட்டில் ‘கருப்பசாமி’ என்பது அநீதிக்கு எதிரான ஆக்ரோஷம், காவல் மற்றும் நீதியின் அடையாளம் என்பதால், சிறு வயது முதலே உடுக்கை, பம்பை, உருமி மேள சத்தத்தைக் கேட்டு வளர்ந்தவர்களின் மூளையில் உள்ள அந்தப் பதிவுகள் (Cultural Scripts) தியேட்டரின் துல்லியமான ஒலியமைப்பில் சட்டென விழித்துக்கொள்கின்றன. சூர்யாவின் ஆக்ரோஷமான நடிப்பு, அகல விரிந்த கண்கள், மற்றும் காதுகளைக் கிழிக்கும் மேளச் சத்தம் ஆகியவை தியேட்டரை ஒரு தற்காலிகக் கோயிலாக மூளைக்குக் காட்டுவதால், அறியாமலேயே உடல் அந்த சாமி ஆட்டத்தை வெளிப்படுத்துகிறது.

இதன் பின்னணியில் இருக்கும் மற்றொரு முக்கியக் காரணம் ‘கூட்டு உணர்ச்சித் தொற்று’ ஆகும். ஒரு இருண்ட அறையில், நூற்றுக்கணக்கான மக்கள் ஒரே விஷயத்தைக் கூர்ந்து கவனித்துக் கொண்டிருக்கும்போது தியேட்டரின் அதிரடி ஒலியும், லைட்டிங்கும் மனிதர்களின் சுயக்கட்டுப்பாட்டைச் சற்றே தளர்த்துகின்றன. கூட்டத்தில் ஒருவருக்குத் தீவிரமான உணர்ச்சி வசப்பட்டு உடல் நடுங்கத் தொடங்கும்போது, சுற்றியிருப்பவர்களின் மூளையில் உள்ள ‘மிரர் நியூரான்கள்’ (Mirror Neurons) அதே உணர்ச்சியை இவர்களுக்கும் கடத்துகின்றன. இவ்வாறு ஒரு திரையரங்கில் ஒருவர் சாமி ஆடத் தொடங்கினால், அது பக்கத்தில் இருப்பவர்களுக்கும் மிக வேகமாகத் தொற்றிக்கொண்டு ‘மாஸ் ஹிஸ்டீரியா’ எனப்படும் கூட்டுப் பரவச நிலையை உருவாக்கி விடுகிறது.

இறுதியாக, சாமானிய மக்கள் அன்றாட வாழ்வில் சந்திக்கும் அநீதிகள் மற்றும் அதிகார வர்க்கத்தின் மீதான கோபங்கள் ‘அடக்கப்பட்ட உணர்ச்சிகளின் வெளிப்பாடு’ (Catharsis) என்ற உளவியல் ரீதியாக இங்கே வெடித்துச் சிதறுகின்றன. நிஜ வாழ்க்கையில் எதிர்க்க முடியாத விரக்தியை, ‘கருப்பு’ திரைப்படத்தில் சூர்யாவின் கதாபாத்திரம் சாமி வடிவில் வந்து சட்டத்தையும் தாண்டி ஆக்ரோஷமாக மிதித்து துவம்சம் செய்யும்போது, மக்களுக்குள் பல காலமாக அடக்கி வைக்கப்பட்டிருந்த கோபம் ஒரே நொடியில் உணர்ச்சி விடுவிப்பாக மாறுகிறது. அந்த அதீத உணர்ச்சி அழுத்தமே உடலை மீறிய சாமி ஆட்டமாக வெளிப்படுகிறது; வழக்கமான ஒரு கமர்சியல் படமாக இல்லாமல், மண்ணின் வழிபாட்டு முறையையும், மக்களின் அநீதிக்கு எதிரான கோபத்தையும் ‘கருப்பு’ படம் சரியாகத் தொட்டிருப்பதாலேயே தியேட்டர்கள் இன்று திருவிழாக் களமாக மாறி மக்களின் ஆழ்மன உளவியலோடு சினிமா எவ்வளவு நெருக்கமாகத் தொடர்பு கொண்டது என்பதை நிரூபித்துள்ளது.