“இவ்வளவு நாளா இது தெரியாம போச்சே..!” கோயில் வாசலில் காலணியைக் கழட்டுவது ஏன் தெரியுமா..? இதில் இவ்வளவு ரகசியம் இருக்கா.. மிரள வைக்கும் ஆன்மீக உண்மைகள்..!!

ஆலய நுழைவாயிலில் செருப்புகளைக் கழட்டிவிட்டு வெறுங்காலுடன் நடப்பது வெறும் சுகாதாரத்தைக் காப்பதற்கான சடங்கு மட்டுமல்ல. அதன் ஆழத்தில் மாபெரும் ஆன்மீகத் தத்துவங்கள் புதைந்துள்ளன. கருவறையில் இருக்கும் இறைவனைத் தொழுவதற்கு முன்பு மனிதன் தன் உடல் அளவிலும் மன அளவிலும் பரிபூரணத் தூய்மையையும் அடக்கத்தையும் கொண்டிருக்க வேண்டும் என்பதையே இது உணர்த்துகிறது. நமது சனாதன தர்ம நம்பிக்கைகளின் பிரகாரம், வழிபாட்டுத் தலத்திற்கு வெளியே காலணிகளைத் துறப்பது என்பது, வெறும் காலணி மீதான பற்றை விடுவது மட்டுமல்லாமல், நம்முள் இருக்கும் அகம்பாவம், மனக்கவலைகள், உலகியல் பந்த பாசங்கள் அனைத்தையும் முற்றிலுமாக விடுத்து இறைவனின் திருவடிகளைச் சரணடைவதைக் குறிக்கிறது.

பழங்காலத்தில் காலணிகள் பெரும்பாலும் விலங்குகளின் தோலால் தயாரிக்கப்பட்டதால், அது புனிதமான இடங்களில் பயன்படுத்தத் தகாததாகக் கருதப்பட்டு கோயிலுக்குள் செல்வது தவிர்க்கப்பட்டது. இது அனைத்து உயிர்களுக்கும் தீங்கு விளைவிக்காத அகிம்சை கொள்கைக்கு மதிப்பளிக்கும் அடையாளமாகப் பார்க்கப்படுகிறது. மேலும், வெறும் கால்களுடன் கோயிலுக்குள் நடப்பது பூமியின் ஆற்றலுடன் மனிதனை நேரடியாக இணைக்கிறது. யோக மரபுகளில் குறிப்பிடப்படும் ‘மூலாதாரச் சக்கரம்’ நிலைத்தன்மை மற்றும் சமநிலையுடன் தொடர்புடையது என்பதால், வெறும் கால்களால் நடப்பது மன அமைதியையும் ஆன்மீக உறுதியையும் அளிப்பதாக நம்பப்படுகிறது.

பெரும்பாலான கோயில்களின் தரைப்பகுதி கிரானைட், சலவைக்கல் அல்லது மணற்கல் போன்ற தரைக்கற்களால் அமைக்கப்பட்டிருப்பதால், அவை உடலுக்குத் தேவையான குளிர்ச்சியைத் தந்து புத்துணர்ச்சியை அளிக்கின்றன. அதுமட்டுமின்றி, கோயில்களில் பயன்படுத்தப்படும் மஞ்சள், சந்தனம், குங்குமம் போன்ற இயற்கையான நறுமணப் பொருட்கள் பக்தர்களுக்கு மிகுந்த மன அமைதியையும் நேர்மறையான ஆற்றலையும் தருகின்றன. எனவே, காலணிகளைக் கழற்றுவது என்பது தூய்மை, பணிவு, ஆன்மீகம் மற்றும் உடல்-மன ஆரோக்கியத்தை மேம்படுத்தும் ஒரு மிகச்சிறந்த அர்த்தமுள்ள மரபாகத் தொடர்கிறது.