“என்ன மனுஷன்யா இவரு..! பெற்றோரை இழந்த பெண்… மைத்துனன் செய்த அந்த ஒரு காரியம்..! கடைசியில் நடந்ததை பார்த்தா கண்ணீரே வந்துடும்..!!”

பெற்றோரின் மறைவுக்குப் பிறகு, அனாதையாக நின்றுவிட்ட தன் தங்கை போன்ற மைத்துனியை, அந்த அன்பான மைத்துனன் தன் சொந்த வீட்டிற்கு அழைத்து வந்தார். பெற்றோர் இல்லாத குறை அவளுக்குச் சிறிதும் தெரிந்துவிடக் கூடாது என்பதில் கண்ணும் கருத்துமாக இருந்து, ஒரு தந்தையின் இடத்தில் நின்று அவளை அரவணைத்துப் பாதுகாத்தார். அவளுடைய எதிர்காலத்தைக் கருத்தில் கொண்டு, சிறந்த கல்வியையும் ஊக்கத்தையும் அவருக்கு வழங்கினார்.

மைத்துனனின் அளப்பரிய தியாகத்தையும் அவர் தன் மீது வைத்த நம்பிக்கையையும் உணர்ந்த அந்தப் பெண், தீவிரமாகப் படித்து நாட்டின் உயரிய சேவையான இராணுவத்தில் சேர்ந்தார். ஒரு சிறந்த வழிகாட்டியாக அவர் விதைத்த நம்பிக்கை, அந்தப் பெண்ணை ஒரு நாட்டின் பெருமைமிகு இராணுவ வீராங்கனையாக உயர்த்தி அழகு பார்த்தது.

இன்று, திடீரென்று மறைந்த தன் தந்தையின் நினைவு மேலோங்க, அந்தப் பெண்ணால் தன் உணர்ச்சிகளைக் கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை. பெற்ற தந்தைக்கு நிகராக நின்று தன் வாழ்க்கையைச் செதுக்கிய மைத்துனனை ஓடிச் சென்று இறுக்கமாகக் கட்டிப்பிடித்துக் கதறி அழுதார். “ஒரு மைத்துனன் என்றால் இப்படித்தான் இருக்க வேண்டும்” என்று அங்கிருந்த அனைவரையும் நெகிழ வைக்கும் பாசத்தின் உன்னதக் காட்சியாக அது அமைந்தது.