“அவனுக்காக காத்திருக்கும் அந்த அறை” ஒவ்வொரு ரக்ஷா பந்தனுக்கும் போட்டோவுக்கு தான்… கார்கில் போரில் பலியான 18 வயது ராணுவ வீரரின் நினைவுகளை 27 ஆண்டுகளாகத் தாங்கி நிற்கும் தாயின் கண்ணீர்.!!

கடந்த 1999-ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற கார்கில் போரின் போது, டைகர் ஹில் பகுதியில் வீரதீரமாகப் போரிட்டு அன்னை மண்ணிற்காகத் தனது இன்னுயிரைத் தியாகம் செய்த ஜம்முவின் ஷாமாசக் கிராமத்தைச் சேர்ந்த 18 வயது இளம் வீரன் கிரெனேடியர் உதேய்மான் சிங்கின் நினைவுகளை, அவரது தாய் காந்தா தேவி தனது இல்லத்தில் உள்ள ஒரு சிறிய அறையை வழிபாட்டுத் தலம் போல மாற்றிப் போற்றிப் பாதுகாத்து வருகிறார். கார்கில் விஜய் திவாஸ் தினமான நேற்று (ஜூலை 26), நாடு முழுவதும் மறைந்த 527 தியாகிகளுக்கு வீரவணக்கம் செலுத்தப்பட்ட வேளையில், இந்தத் தாயின் பாசப் போராட்டம் அனைவரையும் நெகிழச் செய்துள்ளது. இந்த அறை தனக்கு வெறும் நினைவிடம் மட்டுமல்ல, தினமும் காலையில் இங்கு வந்து உயிரோடு இருக்கும்போது பேசியது போலவே தனது மகனுடன் பேசுவதாக அந்தத் தாய் உருக்கமாகத் தெரிவித்துள்ளார்.

மரணத்திற்குப் பின் ‘சேனா மெடல்’ வழங்கி கௌரவிக்கப்பட்ட உதேய்மான் சிங், பரம்வீர் சக்ரா விருது பெற்ற கிரெனேடியர் யோகிந்தர் சிங் யாதவ் தலைமையிலான புகழ்பெற்ற தாக்குதல் குழுவின் ஒரு பகுதியாகப் பணியாற்றினார். செங்குத்தான மலையில் பகைவர்களின் துப்பாக்கிக் குண்டுகள் பாய்ந்த போதிலும், பின்வாங்க மறுத்து இறுதி மூச்சு வரை போரிட்டு எதிரிகளுக்குப் பெரும் சேதத்தை விளைவித்தார். அந்தப் புனிதமான அறையின் அலமாரியில், அவரது உயிரைப் பறித்த துப்பாக்கிக் குண்டு துளைத்த பணப்பை இன்றும் வைக்கப்பட்டுள்ளது. அந்தப் பைக்குள் அவரது சகோதரி வந்தனா அனுப்பிய மற்றும் உதேய்மான் திருப்பி அனுப்ப முடியாமல் போன கடிதங்களும், அவர் உடலில் கடைசியாகத் தொட்ட துப்பாக்கிக் குண்டு பாய்ந்த ஒரு ரூபாய் நாணயமும் பத்திரமாகப் பாதுகாக்கப்பட்டு வருகின்றன. [1, 2, 3]

ஒவ்வொரு ரக்ஷா பந்தன் பண்டிகையின் போதும் தனது தம்பியின் புகைப்படத்திற்கு ராக்கி கயிறு கட்டி அழுவதைக் குறிப்பிட்டுள்ள அவரது சகோதரி வந்தனா, “என் தம்பியின் தியாகத்தால் தான் இன்று நாட்டில் உள்ள எத்தனையோ சகோதரிகள் தங்களின் தம்பிகளுடன் பாதுகாப்பாகப் பண்டிகைகளைக் கொண்டாட முடிகிறது என்று நினைக்கும்போது பெருமையாக இருக்கிறது” எனக் கண்ணீருடன் பகிர்ந்துள்ளார். போர் முடிந்து 27 ஆண்டுகள் கடந்த நிலையிலும், உதேய்மான் சிங் தவறவிட்ட ஒவ்வொரு பிறந்தநாளும், ஒவ்வொரு பண்டிகை நாளும் அந்தத் தாயின் கண்களில் கண்ணீரையும், மாறாத தேசப்பற்றையும் ஒருசேர வரவழைத்துக் கொண்டே இருக்கின்றன