“நெஞ்சைப் பதற வைக்கும் நிமிடங்கள்.. திடீரெனத் தாக்கிய தெருமாடுகள்..சுவரோரம் நின்ற சிறுவனுக்கு நேர்ந்த கொடூரம்.. இணையத்தில் வைரலாகும் திடுக்கிடும் வீடியோ..!!”

லக்னோவின் அர்ஜுன்கஞ்சில் தெருமாடுகள் சிறுவன் மீது நடத்திய தாக்குதலைத் தீவிரமாக எடுத்துக் கொள்ளாமல், வஞ்சப்புகழ்ச்சி மற்றும் கடுமையான கிண்டல் தொனியில் சித்தரித்து எழுதப்பட்ட ஒன்றாகும். மாடுகள் குழந்தையை முட்டுவதையும் தாக்குவதையும் “தாய்ப்பாசம்” என்றும், குழந்தையைக் காப்பாற்றிய பொதுமக்களை “பொறாமை பிடிச்சவங்க” என்றும் தலைகீழாக மாற்றி எழுதியிருப்பது, தெருமாடுகளின் அச்சுறுத்தலை கேலி செய்யும் நகைச்சுவைப் பாணியைக் காட்டுகிறது.

लखनऊ के अर्जुनगंज में एक मासूम बच्चा दीवार के पास मायूस खड़ा था ! तभी उसके पास गाय माता आई और उसको गोदी में लेकर सींगों से दुलारने लगी!

बच्चे को एक माता का प्यार कम पड़ रहा था तो तीन चार और माताएं आकर जमीन पर लिटाकर चूमने लगी! लेकिन कुछ जलनाखोरो को मां बेटे का ये प्यार अच्छा… pic.twitter.com/REXWtMeuR2— ShivRaj Yaduvanshi (@shivaxind) August 1, 2026

இந்தக் கூற்றை மதிப்பீடு செய்கையில், எழுத்து நடையின் சுவாரசியம் மற்றும் நையாண்டித் திறன் சிறப்பாக இருந்தாலும், ஒரு குழந்தையின் உயிருக்கு ஆபத்தான சம்பவத்தைக் கையாளும் முறை விவாதத்திற்குரியது. மாடுகளின் தாக்குதலால் குழந்தைக்கு ஏற்படக்கூடிய ஆபத்தை மறைத்து, தெருமாடுகள் பிரச்சினையைக் கண்டுகொள்ளாமல் விடுவது போன்ற தொனி இதில் வெளிப்படுகிறது. சுருக்கமாகச் சொன்னால், இது ஒரு சமூகப் பிரச்சினையை நையாண்டியாகச் சுட்டிக்காட்ட எழுதப்பட்ட பதிவே தவிர, உண்மை